به پایان سفر در لحظه مرگ

زمان پر زد که از پشت نگاهم
گل سرخی که یادش سرپناهم
به پایان سفر در لحظه مرگ
هنوزم نقطه آغاز راهم

مهدی یعقوبی

 

شبی بر قله های مه گرفته

سحر را قعر ظلمت می سرودم

به زیر چتر رویا می غنودم

شبی بر قله های مه گرفته

سپیده تا که سر زد رفته بودم

مهدی یعقوبی

 

چرا آخر خدایا واژه عشق

دمادم کشتن بی دین و مرتد
جهاد و سر بریدن های ممتد
چرا آخر خدایا واژه عشق

که یکبارم به قرآنت نیامد.

مهدی یعقوبی

واژه عشق، عاشق و معشوق را برای الله به کار نبریم –

 وب سایت اختصاصی
ahlesonnat.

ﻋﻠﺖ ﻣﻨﻊ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺳﻨﺖ عشق ﻧﯿﺎﻣﺪﻩﺍﯾن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﯾﮏ ﻧﻮﻉﺯﯾﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﺩﺭﻣﺤﺒﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ... ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﯼ ﻋَﺸَﻖَ ﻭ ﻋﺸﻖٌﺩﺭ ﻟﻐﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﺩﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭﻣﺤﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ  

 واژه «عشق» و مشتقات آن در قرآن نیامده است.
سایت ویکی پرسش

واژه «عشق » و مشتقات آن ، در قرآن نيامده است
سایت اندیشه قم

ذوق پرواز

کسی آلاله در جانم که می کاشت

غزل پستوی رویایم می انباشت

مرا ذوق پریدن تا به خورشید

در اعماق قفس ها زنده می داشت

مهدی یعقوبی

 

همه ادیان مرید خر که خواهند

خدا را از برای زر که خواهند

تهی مغزان خوش باور که خواهند

خرد در دینشان یعنی که دشنام

همه ادیان مرید خر که خواهند

مهدی یعقوبی

  

پرستو گشته ای هرگز که آیا

بگو ای دوست در آنسوی دنیا
کمی از حال و روز خود که ما را
گلی را با نگاهت درک کردی
پرستو گشته ای هرگز که آیا!؟
مهدی یعقوبی

زمان در دیدگانم در توقف

صدایم کردی و گشتم که مسحور

گشودم بال و پر با سرعت نور

زمان در دیدگانم در توقف

شدم تا بی نهایت از خودم دور

مهدی یعقوبی

گلی را کوچه باغی شهر شیراز

دل من می تپد میخک به دستم

روان با پای لرزانم که هستم

گلی را کوچه باغی شهر شیراز

که با چشم سیاهی می پرستم

مهدی یعقوبی  

بیا یک لحظه یک دم تا نشد دیر

چرا بر چهره ابر تیره و غم

دو روزِ زندگی اندوه و ماتم

 بیا یک لحظه یک دم تا نشد دیر

به شادی بوسه ای بر گونه هم

مهدی یعقوبی

   

وفا و مهربانی را که ای کاش

لهیب جنگ را عالم که افروخت
در آتشها گل و پروانه را سوخت
وفا و مهربانی را که ای کاش
که انسان در جهان از سگ  می آموخت
مهدی یعقوبی

 

خواب های کودکی

چکاوک های خوشخوان جفت در جفت

سحر شب را که از آیینه ها رفت

من آخر می شوم روزی کبوتر

کسی در خوابهایم کودکی گفت!؟

مهدی یعقوبی

 

شبی تاریک بود و

شبی تاریک بود و دهشت افزا
که پر زد تا خدا مادر دریغا
بناگاه از افق زد رعد و برقی
شکست، افتاد سرو خانه ما
مهدی یعقوبی

نه بر آخوند شیاد و خدایش

نه بر آخوند و بر ریش و عبایش
وعید و وعده بی منتهایش
خودش سرمنشا فقر و فساد است
دو صد لعنت که بادا بر خدایش
مهدی یعقوبی

عقاب آسمانم عشق خورشید

 نه خاک میهنم دارم که خانه
نه خارستان غربت آب و دانه
عقاب آسمانم عشق خورشید
مرا آواره کرد از آشیانه

مهدی یعقوبی

 

همیشه جاری ام ،رود روندم

همیشه جاری ام ،رود روندم

به هر دم از تکاپویم که زندم

در آبی های بی مرز سحرگاه

به شکل بال و پرهای پرندم

مهدی یعقوبی