هر آنکس صیغه شد من شک که دارم

اگر زیباترین دختر که گردد

وگر پا تا به سر از زر که گردد

هر آنکس صیغه شد من شک که دارم

دگر از تن فروشی بر که گردد

مهدی یعقوبی

معلم گفت نان دیگر که او را

 

خروشش را که خشماگین شنیدند

به بندش در خیابانها کشیدند

معلم گفت نان دیگر که او را

کلاس درس شاگردان ندیدند

مهدی یعقوبی

تو باشی هر کجا آبی جهان است

 

به جانم عطر لادنها نهان است

قناری در گلویم نغمه خوان است

هوا خاکستری فرقی ندارد

تو باشی هر کجا آبی جهان است

مهدی یعقوبی

دو صد لعنت به این شهری که در آن

 

دگر لبخند جز افسانه ای نیست

دل شب نعره مستانه ای نیست

دو صد لعنت به این شهری که در آن

شراب و شادی و میخانه ای نیست

مهدی یعقوبی

به کنج بی کسی

 

دو تا چشمت مرا مجذوب میکرد 

در اعماق دلم آشوب میکرد

به کنج بی کسی حال بدم را

به لبخندی که بر لب خوب میکرد

مهدی یعقوبی

آشیان

 

نگاهم خسته اما مهربان است

پر از موسیقی رود روان است

به شبهای پر از توفان دل من

برای قاصدکها آشیان است

مهدی یعقوبی

57

 

به لبها نعره از جان می کشیدند

نفیر مرگ و عصیان می کشیدند

به شادی تن فروشان را در آتش

که دینداران خیابان می کشیدند

مهدی یعقوبی

انعکاس روح

 

به مثل عطر گل جانم نشستی

به رویایت روم در حال مستی

زلال چشمه ساری در رگانم 

تو گویی انعکاس روحم هستی

مهدی یعقوبی

به شبگیران که در بانگ خروسان

 

دل من آشیان عشق جاوید

همه بود و نبودم نور امید

به شبگیران که در بانگ خروسان

عقاب آسمانم دشت خورشید

مهدی یعقوبی

بتی در معبد خاموش قلبم

 

دلیل میگساری های من بود

به راز گریه زاری های من بود

بتی در معبد خاموش قلبم

قرار بیقراری های من بود

مهدی یعقوبی

فقط ده سالشه حاجی تو شصتی

 

فقط ده سالشه حاجی تو شصتی

چه اندازه چقدر آیا که پستی

به سر تا پای منحوسش که ریدم

هر آنکس را به عالم می پرستی

مهدی یعقوبی

به هرم نیستی در خواب رفتن

 

سفر با چهره ای شاداب رفتن

ازین دنیای پر اعجاب رفتن

دو چشم خویش را بستن همیشه

به هرم نیستی در خواب رفتن

مهدی یعقوبی

سرش دائم به روی شانه ام بود

 

سرش دائم به روی شانه ام بود

شبانگاهان چراغ خانه ام بود

نفس هایش در آغوشم گل سرخ

تپش های دل دیوانه ام بود

مهدی یعقوبی

تو در ژرفای توفان ساحل من

 

تو در ژرفای توفان ساحل من

دلیل بودنم آب و گل من

شب وحشت به چشمم پرتو نور

زمستانها که گرمای دل من

مهدی یعقوبی

خیابان مرده ای را دیده بودم

 

به پشت ابر تیره ماه می رفت

عقابی خسته بی همراه میرفت

خیابان مرده ای را دیده بودم

به زیر چتر باران راه می رفت

مهدی یعقوبی